2019-11-07

მე სახლი არ მახსოვს. ერთი წლის ვიყავი. ფაქტობრივად, ომის შემდეგ დავიბადე. საერთოდ არაფერი მახსოვს, თუმცა კარგად ვიცი დევნილობაში გატარებული ბავშვობა. საერთო საცხოვრებელი, თავიდან გაჭირვება, მარგინალიზება და სკოლაში მუდმივად ჩემი დევნილობით აპელირება. რელიგიის გაკვეთილები რომ გვქონდა და ლოცვა აუცი...

ვრცლად

2019-11-03

ცხოვრებაში უამრავი რამ მინახავს, გამიგია, გამომიცდია... ხუმრობა ხომ არ არის სპეცსამსახურის თანამშრომლობა, მათ შორის ორი ორდენის კავალერობა?... ბევრჯერ მიფიქრია, შეიძლებოდა მოსულიყო დრო და­­ დამეწერა ჩემ გავლილ გზაზე, თავისი საიდუმლოებებით (ცხადია სახელმწიფო საიდუმლოს გარდა), თუმცა ვერასოდეს წარმო...

ვრცლად

2019-10-16

შორენა გაბუნიას ბლოგი პედოფილიის მორიგმა გახმაურებულმა შემთხვევამ აღშფოთების მორიგი ტალღის თანხლებით ჩაიარა. თუ იმას გავითვალისწინებთ, რა სისწრაფით ძველდება ახალი ამბები ჩვენს რეალობაში, ალბათ დღეს ეს ამბავი აღარც არავის ემახსოვრება. ასე მოხდა წინა ამბავზეც, როდესაც თბილისში ბავშვთა პორნოინდუსტრი...

ვრცლად

2019-04-05

გარდაცვლილ ადამიანებს როგორ იხსენებენ ხომ იცით? დიდებულად.კაცი (ვინმე კაცი) 80 წელი ბოროტი იყო და რომ მოკვდა, შარაში გაშლილ სუფრაზე აცხონეს უკვე. იმ დღის დამარხული. ბოროტი იყო ეს კაცი, ნამდვილად ბოროტი. მაგრამ მოკვდა და გაკეთილშობილდა.მიჩვეულები ვართ ამას.... ემიგრაციაში წასვლის ჩემი პირველი მცდ...

ვრცლად

2019-04-01

დაახლოებით ერთი წლის წინ, იტალიელმა ნაცნობმა დედამისისთვის მომვლელის მოძებნა მთხოვა. უმუშევარი ახლობელი არავინ მყავდა და ემიგრანტების ჯგუფში დავდე განცხადება, მოკლე აღწერა სამსახურის. მარტოხელა მოხუცი, ქალაქიდან საკმაოდ შორს, სოფელში ცხოვრობს და მხოლოდ ზამთარში გადმოდის საცხოვრებლად რეჯოში.მსურველ...

ვრცლად

2019-03-18

სიკვდილი ხომ მაინც ყველაზე ემოციური და ბუნდოვანი მოვლენაა. ხომ დაკვირვებიხართ, ვინმეს გარდაცვალებას რომ შეიტყობთ, რაც უნდა უმნიშვნელო ადამიანი ყოფილიყო, როგორი ჩუმი წამია. სიკვდილი არასოდეს მენახა. მკვდარი კი არა, თავად სიკვდილი, როგორ კვდება ადამიანი. ჩემი მოსავლელი მოხუცი, 94 წლის რენატო ბაბუა...

ვრცლად

2019-03-07

გათენდა - ასე დავიწყებ. არა, ნამდვილად გათენდა, მაგრამ ეს მაინც არაა ჩემი დილის დასაწყისი. არა, ამ გათენებით დილა არ იწყება. ამ გათენდებით იწყება პირდაპირ დღე. არა, დილის გათენებით კი ყოველთვის დღე იწყება, მაგრამ დღეს არ არის ერთი ჩვეულებრივი, რიგითი, ყოველდღიური დღე. ეს ჩემი, ემიგრანტის, პირვ...

ვრცლად

2019-03-01

ბათუმში, ზღვისპირა ქალაქში, რომელიც მზესთან და დასვენებასთან ასოცირდება, სადაც თითქოს მხოლოდ ბედნიერი ამბები უნდა ისმოდეს, ორი თვის წინ ახალგაზრდა ქალი შვილის გადასარჩენად იბრძოდა... ყველაფერი იმით დაიწყო, რომ სამსახურიდან სახლში დაბრუნებული დედა შვილის სიყვითლემ შეაშინა. მერე იყო ექიმთან ვიზიტი,...

ვრცლად

2019-01-17

ჩაიცვით საუკეთესო ტანსაცმელი. კარგად დახედეთ ბავშვებს და ჩაეხუტეთ. მოიკითხეთ დედა. დაურეკეთ მეგობრებს. გადახედეთ სახლის საბუთებს, ხომ წესრიგშია. თქვენ მალე მოკვდებით. თქვენ მოკვდებით ავარიაში. ამ ქალაქში ხომ ასე კვდებიან. ერთ დღესაც დილით ისაუზმებთ, ოჯახთან ერთად, ბავშვებს ჩამოსვამთ სკოლასთან, მერ...

ვრცლად

2018-11-05

სცენა, აპლოდისმენტები, ოვაციები, კმაყოფილი მაყურებლები და ბუნდოვნად დანახული დარბაზი... დარბაზი, რომელიც ყოველ ჯერზე პროფესიული განვითარების, საკუთარ თავზე მუშაობის და შრომის სტიმულს გაძლევს - გინდა, ყოველ ადამიანს მადლიერი თვალებით შეხედო, ღიმილს ღიმილით უპასუხო და თვალებიდან გცვიოდეს უხვად გაცემ...

ვრცლად